قسمت آخر...                                                          امیدوارم خوانده شود ،توسط چند نفر مهم نیست ،مهم این است کسانی بخوانند که فرصت تفکر پیرامون خود داشته باشند... ضمنا یادمان باشد که همه انتخابات هاشبیه یکدیگر هستند...وهمچنین در پايان اين يادداشت‌ها نمي‌خواهم بنويسم به چه كسي راي بدهيم، مي‌خواهم بگويم به چه كساني راي ندهيم.......

به كساني كه فقط وعده و وعيد مي‌دهند راي ندهيم.

به كساني كه كاري بزرگ و سازنده در كارنامه خودشان ندارند راي ندهيم.

به كساني كه نان ديگري مي‌خورند و زحمت ما را بيش‌تر مي‌كنند راي ندهيم.

به كساني كه فقط شعار مي‌دهند، دروغ مي‌گويند راي ندهيم.

فسمت هشتم....                                                         برتري و حضور چهره‌هاي سياسي بر جايگاه «سياست‌بازان» در طول تاريخ به استثناي مواردي خاص، تقريبا در همه كشورها و در سيماي همه روساي جمهور جهان قطعي است. اما هميشه و در همه انتخابات رياست‌جمهوري‌ها و خصوصا در كشورهاي جهان سوم، معمولا هر دو گروه حضور مي‌يابند. فراموش نكنيم كه سياستمدار با سياست باز كاملا فرق مي‌كند.

سياستمداران نگاه عقلاني به جامعه دور و برخود دارند، آنها براي يكي دو روز بيش‌تر ماندن، منافع ملي را فداي هيچ‌كس نمي‌كنند، آنها مي‌آيند تا بميرند. آنها مي‌آيند تا شرف و پرچم يك سرزمين تا ابد باقي بماند.

قسمت هفتم                                                                  فرصت‌ بررسي همه اتفاق‌هاي افتاده شده در نهمين انتخابات رياست‌جمهوري نيست، اما كانديداها بايد باور كنند كه ديگر حرف، باد هوا و در دوراني زندگي مي‌كنيم كه همه حرف‌ها در تاريخ ثبت مي‌شود و در حقيقت جمله‌بندي و كلمه به كلمه سياستمداران و دولتمردان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و نمي‌شود حرف‌هاي بدون حساب و كتاب زد.

در زمانه‌اي هستيم كه سياستمداران غربي براي انتخاب هر كلمه از جايگاه بين‌المللي و داخلي به حرف‌هايشان فكر مي‌كنند و واژگان سياسي را آن‌چنان برمي‌گزينند كه بعد از يك مصاحبه مفصل، اگر قرار باشد چيزي گفته نشود، چيزي نمي‌گويند و تفسير كلمات موجب گرفتاري آنها و ملتشان نمي‌شود.

امروزه حتي لحن و طرز بيان در ارتباطات گفتاري و شادي و غم سياستمداران و نوع لباس‌پوشيدن، راه‌رفتن و هرگونه عمل و رفتارشان در ارتباطات رفتاري و فرهنگ سياسي، جايگاه ويژه‌اي يافته است.

همان‌طور كه گفتار حماسي براي دوران جنگ از طرف فرماندهان سياسي و نظامي مي‌توانست داراي اهميت ويژه باشد، گفتار عقلاني و سياسي در دوران آرامش هم از اهميت كم‌‌تري برخوردار نيست.

در حقوق بين‌الملل بايد مواظب همه واژه‌ها بود، كانديداها مورد توجه رسانه‌هاي غربي و مسوولان بين‌المللي هستند، به‌همين دليل هم سفرا و نمايندگان كشورهاي مختلف با كانديداهايي كه هنوز معلوم نيست، كدامشان رييس‌جمهور مي‌شود، ديدار مي‌كنند.

كانديداهاي رياست‌جمهوري بايد در مصاحبه‌ها و گفتار خود، نزاكت در كلام و حفظ مراعات قواعد بازي‌هاي بين‌المللي را فراموش نكنند.

 قسمت ششم....

مردم مي‌پرسند براي عضويت در فلان انتخابات كه جايگاه آن بسيار كمتر از رياست‌جمهوري است، بايد كانديداها از مسووليت جاري خود استفعا دهند،‌ چگونه است كه در انتخابات رياست‌جمهوري بعضي از كانديداها، از مسووليت‌ جاري خود استعفا نداده و با حفظ مسووليت كانديدا شده‌اند؟

ظاهرا در اين مورد هم خلاء قانوني وجود دارد و يا اصلا قانوني وجود ندارد!

 قسمت پنجم....امیدوارم  دوستانم این قصه دنباله دار را پشت سرهم بخوانند و مرا از نظراتشان آگاه کنند....

در ميان داوطلبان نهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوري ايران سه گروه را برشمردم، گروهي كه شامل بيكاران بودند، گروه دوم كه به‌دنبال شهرت آمدند و گروه سوم كه از مديران مياني و كوتوله و به قصد لقمه‌اي چرب‌تر پا به اين ميدان گذاشتند.

اما گروه چهارمي هم وجود دارد كه از همه فيلترها رد شده و به‌عنوان كانديداهاي اصلي، عكس و تصويرشان، سطح همه شهرها را پوشانده است و رسانه ملي براي چند هفته، ثانيه‌هاي 100هزار توماني خود را به رايگان در اختيارشان گذاشته، تا آنچه كه مي‌خواهند بگويند و به حق هم آنها هرچه مي‌خواهند مي‌گويند، از واجبي خوردن سعيد امامي تا هداياي شهرام جزايري، از قسم حضرت عباس تا فاطمه‌زهرا، از خاطراتي با امام تا رفاقت باشمر، از درد زايمان مادر تا مرگ پدر، از كشاورزي و گاوداري تا نانوتكنولوژي، از كشتن دشمنان تا فرياد آزادي و دموكراسي، از قانون تا بي‌قانوني، از سرتراشيدن جوان‌ها تا رنگي‌كردن صورت آنها، از چادر تا كاكل‌هاي طلايي، از خشم تا مهرباني، از حرص تا آرامش و... و شعارهاي آنها نيز توسط ستادهاي تبليغاتي با مخارج چندميليارد توماني و ايجاد كمبود كاغذ، گوش و چشم فلك را كر و كور كرده است.

......قسمت چهارم

اگر از بيكاران، دوره‌گردها، علافان، نگهبان كارخانه، رفتگران، پشت كنكوري‌ها، شيرفروش، دامدار، ديپورت‌شده‌ها، كراواتي‌ها، پاپيوني‌ها، قالي‌باف‌ها، كشاورزها و... بگذريم.

به گروهي مي‌رسيم كه در جامعه فرهنگي، هنري، ورزشي، اداري، سياسي، اقتصادي، نامي داشته‌اند و اگر شخصيت درجه اول حوزه خود به‌شمار نمي‌روند اما جزء شخصيت‌هاي درجه چندم تا شخصيت درجه دوم بوده‌اند، هرچند اكثريت اين گروه، خودشان هم، مثل گروه قبلي، مي‌دانند كه رجل سياسي نيستند، اما به‌هر صورت در مقطعي و يا در شرايطي از زمان و در يك حوزه شغلي، مطرح بوده‌اند و حتي ممكن است عكس يا تصويري از آنها در رسانه‌ها منتشر شده باشد،‌ اما بدون شك حد و اندازه آنها در قامت عنوان رياست جمهوری ، نماینده مجلس یا شورای شهر يك كشور نيست.

خواننده پاپ كه در همان خانواده موسيقي و در يك انتخاب صنفي هم نمي‌تواند راي اكثريت را داشته باشد، چگونه به خود جرات مي‌دهد كه در كارزار عرصه مهم‌ترين انتخابات كشور در مقابل چشم جهان قرار گيرد؟

 .....قسمت سوم

خلاء قانوني و تعريف‌نكردن حداقل‌هاي لازم براي ثبت‌نام‌كنندگان در انتخابات نهمین دوره رياست جمهوري، حضور كساني را در ثبت‌نام‌ها به مردم تحميل كرد كه حتي اگر نيت‌ خير هم داشتند، سهم ما را از دريچه دوربين رسانه‌هاي جهاني، پوزخندي كرد كه دل هر ايراني عاشق را رنجاند.

گفتم كه بخشي از اين ثبت‌نام‌ها را بايد در نگاه پر از طنز و كنايه ثبت‌نام‌كنندگان در انتخابات رياست‌جمهوري دنبال كرد.

قسمت دوم... نگاهی به انتخاب رییس جمهوری دوره قبل ،در این روزها خیلی بی ربط نیست....این یادداشت ها ازشب جمعه۱۷/۱۲/۸۶ تاجمعه۲۴/۱۲/۸۶ هرشب ادامه دارد....

اگر  باور كني كه جهاني به نظاره ما ايستاده است، آن‌گاه هركس كه سحرخيزتر باشد، خودش را بي‌حساب و كتاب به در وزارت كشور نمي‌رساند و مشت به سينه نمي‌زند و حريف براي مبارزه نمي‌طلبد!

اگر كمي جهان‌بيني داشته باشيم و به نوك دماغمان هم فكر كرده باشيم، از نيمه‌شب، زنبيل‌مان را در پشت درب‌هاي وزارت كشور براي ثبت‌نام قرار نمي‌دهيم!

اگر كمي انديشه مي‌كرديم، كارگر نگهبان كارخانه‌اي در دل كوير، به‌عنوان اولين فرد در اولين ساعت ثبت‌نام به وزارت كشور مراجعه نمي‌كرد تا در اخبار رسانه‌هاي جهاني، نام خودش را به‌عنوان يك ركورددار در ثبت‌نام انتخابات يك ملت بزرگ به ثبت برساند و قهقهه سياست جهاني را برايمان به ارمغان بياورد!